Numer projektu: 808
Kategoria projektu: Szkoła podstawowa 1–3

Partnerships for the goals

Grant Jury

Grant Jury

Przyznawany przez Kapitułę Konkursową.

Dziękujemy za oddanie głosu
Opis pomysłu

Opis pomysłu

Wspólnie z partnerami projektu etwinning z Francji, Hiszpanii, Słowacji i Bułgarii zamierzamy rozbudzić aktywność ekologiczną naszych uczniów. Staną się oni twórcami, którzy powołają do życia unikalną maszynę: urządzenie, które uratuje Ziemię lub zatrzyma proces jej niszczenia. Uczniowie zostaną poproszeni o wybranie z 17 naturalnych materiałów (piasku, drewna, papieru, gliny, ziemi, soli, węgla, wełny, wiatru, skóry, kamienia, ziaren, korka, wody, bawełny, kredy i metalu) tych produktów, które pozwolą stworzyć prototyp - np: urządzenia do walki z biedą i głodem na świecie. Dlaczego mają aż do wyboru 17 naturalnych materiałów? Liczba 17 związana jest z 17 Celami Zrównoważonego Rozwoju. Tytuł projektu jest siedemnastym celem samym w sobie. Po opracowaniu nowego i wartościowego produktu uczniowie opowiedzą o tym, jak działa maszyna i jak ratuje świat. Niewykluczone, że początkowe pomysły będą  mało realne, ale - jak mawiał Albert Einstein - „Nie dokonuje odkrycia, kto nie bada niemożliwości”.
Plan działania

Plan działania

1. Partnerzy poznają się nawzajem i przygotowują informacje na wspólnej stronie o 17 materiałach w postaci quizów, krzyżówek, plakatów, ciekawych lekcji itp.,  
2. Uczniowie tworzą w grupach maszynę ratującą świat. Każda grupa tworzy swoją wymyśloną maszynę.
3. Stworzenie krótkiej wypowiedzi pisemnej pt. "Dlaczego nasza maszyna jest tak ważna dla Ziemi"?
4. Głosowanie na najlepszy produkt, który ratuje Ziemię.
5. Książka e-book ze stworzonymi przez uczniów maszynami- urządzeniami z ich opisem.
Wszystkie wspólne działania z partnerami projektu będą umieszczone na platformie etwinning.

Miejsce i czas realizacji

Miejsce i czas realizacji

Miejsce realizacji - Szkoła Podstawowa nr 16 im. Tony Halika w Warszawie. Czas trwania: styczeń - maj 2020 r.
Korzyści dla uczniów

Korzyści dla uczniów

Podczas pracy nad projektem uczniowie nauczą się:
  • umiejętności pracy w grupie, współpracy
  • rozwiązywania problemów
  • myślenia globalnego
  • myślenia krytycznego i twórczego
  • demokratycznego podejmowania decyzji
Wykorzystanie grantu

Wykorzystanie grantu

Kamerka do komputera szkolnego oraz mikrofon, aby ułatwić porozumiewanie się z partnerami online.
Wydanie książki z obrazkami partnerów.
Elementy unikatowe

Elementy unikatowe

Wyróżnikiem tego projektu jest oddanie inicjatywy uczniom - to oni, od samego początku, są twórcami, sprawczo funkcjonującymi w przestrzeni społecznej. Mogą zaangażować się w realizację odpowiedzialnych działań w świecie, w którym globalne procesy wpływają na ich codzienne życie. Przez cały projekt uczniowie rozwijają umiejętności krytycznego i logicznego myślenia, rozumowania, argumentowania i wnioskowania - a wszystko to umiejętności, na które edukacja globalna kładzie szczególny nacisk, tłumacząc przyczyny i konsekwencje wzajemnych powiązań między jednostką a jej otoczeniem. Projekt ma realne szanse na kształtowanie w uczniach otwartej postawy wobec świata i innych ludzi, zwiększając szanse na ich późniejszą aktywność w życiu społecznym oraz budując poczucie odpowiedzialności za zbiorowość, do której przynależą. 
Opis realizacji

Opis realizacji

Zadaniem uczniów w projekcie e-twinning Partnerships for the goals było stworzenie unikalnej maszyny, która uratuje Ziemię lub ludzkość. Uczniowie zostali poproszeni o wybranie z 17 naturalnych materiałów (piasku, drewna, papieru, gliny, ziemi, soli, węgla, wełny, wiatru, skóry, kamienia, ziaren, korka, wody, bawełny, kredy i metalu) tych produktów, które pozwolą stworzyć prototyp - np: urządzenie do walki z biedą i głodem na świecie. Dlaczego mieli do wyboru aż 17 naturalnych materiałów? Liczba 17 związana jest z 17 Celami Zrównoważonego Rozwoju. Tytuł projektu jest siedemnastym celem samym w sobie. Efektem finalnym projektu miała być elektroniczna książeczka e-book ze stworzonymi przez uczniów maszynami - urządzeniami z ich opisem. Taki był pierwotny zamysł naszego projektu, ale w momencie zamknięcia szkół musieliśmy zmodyfikować założenia projektu. Wiedzieliśmy, że nie uda nam się wszystkiego zrealizować, tak jak to sobie zaplanowaliśmy  z partnerami. Na początku sytuacji kryzysowej najważniejsze było dla nas stworzenie poczucia bezpieczeństwa wśród naszych uczniów, utrzymanie relacji, pozytywnych więzi. 
I  dopiero wtedy przystąpiliśmy do “zdalnej” realizacji projektu z uczniami. Projekt przyczynił się do:
  • rozbudzenia aktywności ekologicznej u uczniów, 
  • poszerzenia wiadomości na temat wartości jaką stanowi nasze środowisko naturalne oraz zagrożeń wynikających z działalności ludzi,
  • nauki projektowania działań i przyjmowania odpowiedzialności za ich przebieg oraz wyniki,
  • doskonalenia umiejętności w posługiwaniu się nowymi technologiami informacyjno - komunikacyjnymi (uczniowie poznali lub pogłębiali wiedzę na temat takich narzędzi jak: zoom, voki, canva, paint,  readerswriter, genially,  twinspace), 
  • zaangażowania rodziców i aktywnej współpracy w czasie realizacji całego projektu,
  • rozwijania umiejętności współpracy w grupie podczas pracy online,
  • wykonania zestawu transparentów, plakatów i ulotek promujących wycofywanie plastiku z gospodarstw domowych oraz do powstania ekspozycji wykonanych przez uczniów rekwizytów,
  • przeprowadzenia akcji pod hasłem “Plastik nie fantastik” na osiedlowym Bazarku Kabackim wg.  zaplanowanego scenariusza:
  • pochód ulicami naszego osiedla, rozdawanie ulotek promujących naszą akcję i odpowiadanie na pytania zaciekawionych przechodniów, 
  • na bazarku śpiew piosenki “Bo ja mam tylko jeden świat”, rozmowy w 3 osobowych grupach ze sprzedawcami i klientami w sklepach, rozdawanie ulotek,
  • omówienie przebiegu akcji i nagranie sprawozdania w formie audycji radiowej.

W trakcie projektu od samego początku kładliśmy akcent na praktyczne działanie, aby uczniowie mogli sami doświadczać i działać. Uczniowie wzięli udział w warsztatach, które przybliżyły im znajomość poszczególnych naturalnych materiałów. 
  • budowanie oczyszczalni ścieków w Centralnym Domu Technologii
  • warsztaty w Muzeum Geologicznym - poznawanie różnych surowców naturalnych i ich właściwości,
  • warsztaty w pracowni Art - właściwości gliny, lepienie wybranych okazów ze świata zwierząt,
  • warsztaty w Muzeum Narodowym - projektowanie krzeseł.
Zorganizowaliśmy również akcję “Plastik Nie fantastik” na osiedlowym bazarku i nagraliśmy audycję w Polskim Radiu Dzieciom we współpracy z dziennikarzem radiowym- panem Krystianem Tyrańskim.
Podczas zajęć z edukacji plastycznej i technicznej uczniowie przygotowywali i prezentowali: 
  • plakaty o wybranych bogactwach naturalnych,
  • wystawę ze zgromadzonych surowców naturalnych i ich pochodnych,
  • szkice maszyn.
W edukacji zdalnej uczniowie
  • indywidualnie zaprojektowali i wykonali maszyny z dostępnych w domu materiałów naturalnych,
  • prezentowali ustnie swój projekt na spotkaniach online przez zoom,
  • konsultowali prototyp maszyny w grupach na zoomie lub przez telefon, następnie zainspirowani doskonalili swoją maszynę wzbogacając ją o nowe elementy,
  • z zestawu prezentowanych maszyn w prezentacji genially wybierali w formie pisemnej - zawierającej  argumenty - najbardziej wg nich pożyteczną - niezbędną dla Ziemi maszynę,
  • brali udział w ewaluacji w formie anonimowej ankiety oraz poprzez nagranie wypowiedzi ustnej za pomocą avatara w  narzędziu voki, badających stopień ich zaangażowania, poszerzania wiedzy i rozwijania umiejętności.
Wyzwania i/lub napotkane problemy

Wyzwania i/lub napotkane problemy

Niestety ogromnym problemem okazało się brak naturalnych materiałów, z których miała powstać maszyna. Od samego początku projektu zbieraliśmy w klasie materiały do budowy maszyn. W momencie zamknięcia szkoły uczniowie mieli za zadanie skonstruowania maszyny samodzielnie, w domu, z materiałów, którymi dysponują. Dlatego te maszyny zbudowane są najczęściej z papieru i tektury. Pomysł, aby zbudować maszynę z jak największej liczby surowców z listy 17 nie sprawdził się, gdyż uczniowie po prostu ich nie posiadali w domu albo sami twierdzili, że jest to dla nich za trudne.
Wyzwaniem była również nowa rzeczywistość, świat wirtualny, w którym zarówno my nauczyciele jak i uczniowie musieliśmy się odnaleźć i wypracować nowy styl pracy. Wraz z uczniami wybraliśmy platformę Twinspace, którą znali bardzo dobrze z wcześniejszych projektów e-twinning, jako bezpieczną platformę do lekcji online. 
Niestety z powodu zamknięcia szkół nie udało nam się zorganizować wiele zaplanowanych akcji takich jak:
  • szkolny kiermasz “Na pomoc Australii” (podczas warsztatów w pracowni ceramicznej uczniowie ulepili z gliny misie koala i sowy, a następnie mieliśmy zorganizować w naszej szkole kiermasz “Na pomoc Australii”. Koale zagościły w naszej klasie, ale nie zdążyliśmy zorganizować kiermaszu, a sowy zostały w pracowni ceramicznej).
  • finał pracy nad projektem w formie konferencji pod hasłem “Plastik nie fantastik” prowadzonej przez uczniów dla klas drugich i trzecich. wg scenariusza:
  • przypomnienie kilku zjawisk zagrażających życiu na Ziemi np. globalne ocieplenie, susza;
  • prezentacja kolejnych etapów realizacji projektu m.in. fragmenty nagranej audycji radiowej, ebooka i prezentacji maszyn;
  • ekspozycja zgromadzonych prac uczniów: plakaty, ulotki i transparenty, zestaw bogactw naturalnych z opisem, powstałe maszyny;
  • elmenty programu artystycznego przewijającego się podczas konferencji: piosenki “Bo ja mam tylko jeden świat” i “Moja planeta “M. Jeżowskiej, gra na flecie prostym “Scarborough fair” i żywe obrazy z muzyką do fragmentu powieści “Bieguni” O. Tokarczuk - rozdział “O powstawaniu gatunków” dotyczący m.in. problemu zalegania plastiku na Ziemi.
Korzyści dla uczniów

Korzyści dla uczniów

Dzięki projektowi “Partnerships for the goals” o maszynach ratujących świat nasi uczniowie zdobyli wiedzę i umiejętności na temat:
  • posługiwania się nowymi narzędziami w komunikowaniu się i w praktycznym działaniu;
  • rozwijania umiejętności wymiany poglądów w klasie i na odległość (internet, dyskusje, metoda sześciu kapeluszy);
  • konfrontowania swoich poglądów i wizji z rówieśnikami i przeżywania satysfakcji ze swoich dokonań;
  • rozwijania umiejętności elastycznego reagowania w obliczu zmian, poszukiwania nowych rozwiązań;
  • korzystania z różnych źródeł wiedzy i zastosowania jej w praktyce;
  • rozwijania kreatywności, myślenia transformacyjnego i kombinatorycznego; 
  • dostrzegania zagrożenia dla ludzi (maszyny kontra COVID 19);
  • współpracy zdalnej, poczucia jedności z rodzicami zaangażowanymi i wspierającymi ich w trakcie realizacji projektu;  

Temat projektu okazał się bardzo atrakcyjny dla uczniów. Angażowali się w kolejne zadania działania, widzieli sens swojej pracy oraz zaangażowanie kolegów. To wszystko wpłynęło na ich motywację do realizacji projektu. 
Korzyści dla lokalnej społeczności

Korzyści dla lokalnej społeczności

Na samym początku projektu uczniowie zorganizowali kampanię społeczną w swoim środowisku lokalnym pod hasłem Plastik nie fantastik. Hasło pochodzi z książki pod tym samym tytułem autorstwa Eun-ju Kima. Książka posłużyła nam w rozmowie z uczniami, była źródłem wiedzy na temat plastiku. Z czego powstaje i jak się go formuje? Jaki wpływ wywiera na środowisko? Uczniowie mogli poszerzyć własną wiedzę o nowe informacje, często zaskakujące i nie napawające optymizmem.  Na lekcjach informatyki uczniowie przygotowywali ulotki dotyczące szkodliwego działania plastikowych torebek dla środowiska. Przed przystąpieniem do tworzenia i projektowania ulotek uczniowie mogli wyrazić swoją opinię i wskazać przykłady szkodliwego działania plastiku na środowisko. Ulotki tworzyli w programie Canva lub w Paint. Powstała wirtualna galeria prac. Uczniowie sami doszli do wniosku, że nie chcą drukować tych ulotek, chcą być eko i zrobią je ręcznie w małym formacie. Na lekcjach techniki projektowali, wykonywali banery i transparenty, wymyślali hasła. Wszystkie te zadania miały na celu przygotować uczniów do spotkania z mieszkańcami osiedla. Dwie klasy 50 uczniów  wraz z wychowawczyniami i grupą rodziców wyruszyły ulicami na osiedlowy Bazarek Kabacki, trzymając w ręku transparenty i banery, skandowali hasła o szkodliwym działaniu plastiku. Pochód wzbudzał powszechne zainteresowanie i pozytywne reakcje przechodniów. Na początku i na końcu zaśpiewaliśmy piosenkę “Bo ja mam tylko jeden świat”, a następnie uczniowie w trzyosobowych grupach z osobą dorosłą przeprowadzali wywiady z mieszkańcami osiedla, którzy byli w trakcie robienia zakupów, a także z pracownikami wszystkich sklepów. Rozmowy dotyczyły używania torebek plastikowych. 
Uczniowie zadawali pytania np. Czy używa Pan/Pani podczas zakupów torebek plastikowych? Czy Pan wie jak długo rozkłada się torebka plastikowa? Sprzedawcy podkreślali, że zauważają zmiany, kupujący coraz chętniej korzystają z torebek wielokrotnego użytku, a w niektórych sklepach zamiast torebek plastikowych były przygotowane dla klientów torebki papierowe. To była wspaniała akcja pełna ogromnego zaangażowania ze strony uczniów, którzy z każdą chwilą nabywali większej pewności i coraz profesjonalniej prowadzili kolejne rozmowy. Razem z  rodzicami, którym również udzielały się emocje i duma z aktywności własnych dzieci towarzyszyliśmy uczniom i czuwaliśmy nad przebiegiem ich działań. Nie ingerowaliśmy w ich sposób prowadzenia wywiadów.  Wszystkie rozmowy były nagrywane. Na początku uczniowie byli onieśmieleni, bali się, ale gdy trema minęła podchodzili coraz odważniej w grupach do rozmówców. Podczas tej akcji uczyli się praktycznego działania poza murami szkoły, realnie zmierzyli się z problemem, nawiązali relacje z mieszkańcami osiedla, ośmielali się zabrać głos, prezentować swoje hasła i pomysły ekologiczne wdrożyli w działanie. Spotkani ludzie byli zaskoczeni i zainteresowani tym co im 8 i 9 - letnie dzieci mogą zaproponować. Odzew tej akcji był bardzo pozytywny, wszystkim udzielała się atmosfera poparcia wokół zagadnień dotyczących ekologii. Podsumowanie akcji - nagranie audycji dla Polskiego Radia Dzieciom we współpracy z dziennikarzem panem Krystianem Tyrańskim. 
Szczególne osiągnięcia

Szczególne osiągnięcia

Wyróżnikiem tego projektu jest oddanie inicjatywy uczniom, którzy mieli możliwość poszerzenia wiedzy, zdobycia nowych doświadczeń                    i rozwijania społecznych umiejętności wzbogacających szkolną edukację. Bazując na wcześniejszych doświadczeniach uczniowie od samego początku, mogli być twórcami, sprawczo funkcjonującymi w przestrzeni społecznej. Ważne jest też, że uczniowie mogli przekonać się, że pomimo sytuacji kryzysowej nie przerwaliśmy działań projektowych. Odpowiedzialnie i konsekwentnie wykonywaliśmy kolejne etapy projektu. I chociaż trudno było na odległość motywować uczniów do pracy, to udało nam się osiągnąć cel, a uczniowie wykazali się kreatywnością. Przez cały projekt uczniowie rozwijali umiejętności krytycznego i logicznego myślenia, rozumowania, argumentowania i wnioskowania - a wszystko to umiejętności, na które edukacja globalna kładzie szczególny nacisk. Tematy poruszające zagadnienia ekologiczne zawsze były bliskie naszym uczniom i ich rodzicom. Trudne emocje przeżywane przez dzieci w rodzinach podczas izolacji społecznej wpłynęły na jeszcze większe zrozumienie i zaangażowanie w realizację potrzebnych maszyn wspierających Ziemię, a także na ich dojrzałe wypowiedzi pełne troski o nasze środowisko. Dlatego nie dziwi nas to, że 8 maszyn na 30 to maszyny ratujące ludzkość przed koronawirusem. Ten temat był dla uczniów bardzo ważny, uczniowie potrafili odnieść się do sytuacji realnej  i zareagować na potrzeby świata. A pomysłów jak pokonać COVID- 19 było mnóstwo od bramki, która wykrywa, czy dana osoba jest chora, dzięki temu uczeń zwrócił uwagę, że społeczeństwo mogłoby zaoszczędzić na drogich testach, poprzez maszynę tzw. wysysacza, do której człowiek wchodzi i zdrowieje. Drugim tematem przodującym był problem czystego powietrza i czystej wody. Mamy ogromną nadzieję, że dzięki takim projektom o tematyce prospołecznej i proekologicznej uczniowie będą w przyszłości budować poczucie odpowiedzialności za zbiorowość, do której przynależą, a ich życiowa postawa będzie pełna troski i zaangażowania w realizację słusznych działań na świecie, w którym globalne procesy wpływają na nasze  codzienne życie. 
Wnioski z realizacji

Wnioski z realizacji

Realizując projekt warto organizować częściej klasowe wycieczki tak, aby uczniowie w atrakcyjnych warunkach mogli poszerzać wiedzę i zdobywać nowe umiejętności oraz doświadczenia przydatne podczas realizacji projektu. Wycieczki okazały się świetnym pomysłem na odkrywanie, pogłębianie wiedzy w obrębie naszego projektu. Byliśmy w Centralnym Domu Technologii, gdzie uczniowie mieli możliwość budowania oczyszczalni ścieków. Braliśmy udział w warsztatach w pracowni ceramicznej, realizowaliśmy projekt Szkolne krajobrazy (dotyczący przyjaznej infrastruktury w otoczeniu szkoły). Różnego rodzaju minerały i ich specyfikę mogliśmy poznać i podziwiać na wycieczce w Muzeum Geologicznym w Warszawie. Na zajęcia designerskie, które świetnie wprowadziły nas w świat kreowania udaliśmy się do Muzeum Narodowego na lekcję pt. “Jak zaprojektować krzesło?” Podczas tych warsztatów uczniowie zrozumieli jak ważny jest proces projektowania i ile czynników muszą wziąć pod uwagę, aby powstała ich maszyna.
Dzięki takim wycieczkom - warsztatom projekt stał się jeszcze bliższy wszystkim uczniom. Największym dla nas wyzwaniem było znalezienie sposobu, odpowiedniej metody do pracy w grupach w edukacji zdalnej. Pojawiały się pytania: Jak omówić prace uczniów w grupie? Jak pobudzić ich do współpracy? Jak wygenerować jeszcze nowe pomysły? I wszystko to online! W naszym projekcie bardzo sprawdziła się metoda sześciu kapeluszy Edwarda de Bono, która rozróżnia sześć różnych stylów myślenia w procesie rozwiązywania twórczych problemów. W celu ułatwienia zapamiętania i posługiwania się tymi stylami Edward de Bono każdemu z nich przydzielił kapelusz w odpowiednim kolorze: białym, zielonym, żółtym, czarnym, czerwonym i niebieskim. W trakcie omawiania wytworów prac spotykaliśmy się online na zoomie w grupach 4,5 osobowych. Wyobrażaliśmy sobie, że teraz zakładamy na przykład biały kapelusz (oczywiście fikcyjnie), czyli przyjmujemy pewien styl myślenia, a na prezentacji konkretnej maszyny, którą właśnie wspólnie omawialiśmy wyświetlał się rysunek kapelusza w danym kolorze. Zastanawialiśmy się, czy na prezentacji maszyny danego ucznia są wszystkie wiadomości (rysunek, maszyna, tytuł maszyny, opis), czy może czegoś brakuje. Gdy uczniowie zakładali zielony kapelusz- to mieli za zadanie wygenerować pomysły do czego jeszcze może służyć ta maszyna. Przy żółtym kapeluszu zastanawiali się jakie korzyści światu może przynieść dana maszyna. Szukali również wad, byli krytyczni, gdy zakładali czarny kapelusz- dyskutowali czy taka maszyna ma w ogóle szansę powstać? Przy Czerwonym kapeluszu mogli wyrazić swoje uczucia jakie im towarzyszyły podczas obserwowania tej maszyny. Kapelusz niebieski - to kontrola i czuwanie nad całym przebiegiem procesu myślenia i to nauczyciel prowadzący spotkanie miał go cały czas na głowie. Metoda ta świetnie sprawdziła się na lekcjach online. Powstało mnóstwo nowych rozwiązań, uczniowie słuchali się nawzajem, mogliśmy wspólnie uzupełnić prezentację, to była prawdziwa dyskusja.
Zmiany w stosunku do zgłoszonego pomysłu wynikające np. z zawieszenia zajęć w szkołach

Zmiany w stosunku do zgłoszonego pomysłu wynikające np. z zawieszenia zajęć w szkołach

Od początku projekt Partnerships for the goals był częścią projektu e-twinning, w którym brali udział partnerzy z Francji, Hiszpanii, Słowacji, Bułgarii. Niestety wybuch pandemii i zamknięcie szkół w Europie skomplikowało realizację projektu. Partnerzy projektu nie byli w stanie sfinalizować zamierzonych działań w takiej formie jak na początku ustaliliśmy. Dlatego zdecydowaliśmy się, że projekt pomimo dużych ograniczeń w działaniu będziemy kontynuować zarówno na platformie e-twinning jak i w obrębie naszych dwóch klas. W projekcie musieliśmy dostosować metody i techniki do nowych, ekstremalnie trudnych, zniechęcających do pracy i całkowicie innych warunków nauczania niż do tej pory. Od samego początku założeniem projektu była ścisła praca w grupach. Uczniowie zostali dobrani w grupy ze względu na rolę, jaką mieli i chcieli w niej pełnić tj. rola lidera, mediatora, prezentera, sekretarza. W momencie ogłoszenia pandemii byliśmy w połowie realizacji projektu. Nasz projekt dotyczył 17 naturalnych surowców. Udało nam się zgromadzić i wyeksponować na wystawie w klasie większość tych bogactw. Uczniowie narysowali swoje maszyny, a następnie w grupach, po burzliwych dyskusjach opartych na racjonalnych argumentach mieli wybrać tylko jeden szkic - jedną maszynę, którą zbudują razem na lekcjach. Mieli, ale nie zdążyli. Niestety zamknięcie szkół spowodowało brak możliwości stworzenia wspólnej maszyny, jednej na grupę. Podjęliśmy decyzję, że działamy dalej i realizujemy projekt stosownie do możliwości i warunków edukacji zdalnej. Na początku trudno było młodszym uczniom odnaleźć się w wirtualnej klasie. Wiedząc, że nie uda nam się stworzyć maszyny w klasie, bo czasu do końca projektu było coraz mniej, wznowiliśmy pracę w grupach online. Uczniowie mogli poznać w formie udostępnionych zdjęć indywidualnie wykonane, zamieszczone w prezentacji genially projekty i prototypy maszyn oraz obserwować zmiany wprowadzane na bieżąco przez ich autorów po konsultacjach w grupach. Uczniowie przesyłali sobie swoje ustne i pisemne opinie oraz propozycje, rozmawiali na zoomie, a na koniec stworzyli wspólną prezentację maszyn. Całemu temu procesowi towarzyszyło przesłanie - Maszyna ratująca Ziemię.
Wykorzystanie grantu

Wykorzystanie grantu

Po części grant wykorzystaliśmy na zakup kamerki i mikrofonu do komputera do naszej sali. Dzięki temu sprzętowi udało nam się połączyć z naszymi partnerami z projektu e-twinning i przeprowadzić grę                 w zgadywanie, z jakiego jesteśmy państwa. To było nasze pierwsze  spotkanie online z naszymi partnerami. Po powrocie planujemy kupić klocki karbo do sali lub ozobota..
Filmy

Filmy

Prezentacja projektu "Partnerships for the goals"
https://view.genial.ly/5ec54fc56515ea0d8ae50ffd

Maszyny
https://view.genial.ly/5ea9ba637453940d76b180e2

Audycja w Polskim Radiu Dzieciom akcja "Plastik Nie Fantastik" na osiedlowym bazarku
https://www.polskieradio.pl/18/6382/Artykul/2426238,Mali-straznicy-dzikiego-krolestwa-Wyprawa-101-Brzozowa-przygoda

Wymyślone roboty na lekcji informatyki
Tworzymy książeczkę elektroniczną o wynalazkach.
https://app.writereader.com/login
Login: Wynalazki
hasło: mj4f

Ankieta ewaluacyjna
https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSdYa2IavtVQ0_830I1uJasjYmEN6GBd_SFenu5-cb-EBpvldg/viewform?usp=sf_link

Podsumowanie projektu za pomocą avatara voki
http://tinyurl.com/ycmfs8lm
http://tinyurl.com/y8jsxmyz
http://tinyurl.com/ybjgoauz
http://tinyurl.com/ydz66oaj
http://tinyurl.com/y7e2u6u7
http://tinyurl.com/y745z93z
http://tinyurl.com/yb3k286e
http://tinyurl.com/y9gc8rox

Szkoła

Szkoła Podstawowa nr 16 im. Tony Halika

Adres

Wilczy Dół 4, 02-798 Warszawa

Dziękujemy za oddanie głosu
<< Wróć do listy projektów